یادداشت های یک نقطه ی ثابت

هفت شهر عشق را عطار گشت . . .

سلام . سال نوی همگی مبارک . آره خوب ، یک کم دیره ، ولی این اولین مطلب من در سال جدیده ! حتما دوست دارید بدونید کجا بودیم ؟! چی کار می کردیم ؟! بایدخدمتتون عرض کنم که نه مسافرت رفتیم ، نه در جهت به روزرسانی درسامون کاری انجام دادیم ! ما خانوادگی امسال رو سال مهمان و مهمان نوازی نام گذاری کردیم ! چون از لحظه ی سال تحویل مهمون داشتیم ، تا روز سیزده ! ( راستی سر اون قضیه ی مسابقه ی نام گذاری سال جدید ما گفتیم برنده از خود بپیچونیمش ، اما بابا از این شمش های طلای بانک ملت می خواد ! )موقع سال تحویل که جاتون خالی با مهمونمون رفتیم حرم. اونجا هم که مجری برنامه جناب نظام اسلامی بودند و بنده ی خدا نمی دونم حول شده بود یا برنامه ها تنظیم نشده بود که ما هنوز داشتیم به دوروبرمون نگا می کردیم که گفتن آغاز سال 1386 ! بعد هم نه یا مقلب القلوب توپی همه با هم خوندن ، نه نقارخونه ای زد ، نه چراغا رو خاموش روشن کردن ! اما به هر حال خیلی حال داد . ( راستی این نظام اسلامی هم کسب و کارش گرفته ، برنامه ی روز هسته ای رو هم دادن اون اجرا کرد ! ) موقع برگشت هم سیل جمعیت روان ، ماشینا می زدن به هم و صاحباشون که تازه سالشون رو نو کرده بودن و انرژی داشتن می پریدن به سر و کله ی هم !

خلاصه که هیچی سال نو شد و همه چیز توی طبیعت عوض شد . کی باورش می شه اون چوب های خشک درست چند روز قبل به این سرعت جاشون رو به درخت های پر شکوفه و شاخه های سرسبز بدن ! کاش می شد ما هم همین قدر تغییر می کردیم ، اونم تغییراتی به این زیبایی ! من رو یاد همین بیت شعر میندازه که بی مناسبت هم با روز گرامی داشت عطار نیست .( کاش می شد امروز نیشابور بودیم ) :

هفت شهر عشق را عطار گشت

ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم

+نوشته شده در شنبه بیست و پنجم فروردین 1386ساعت6:44 قبل از ظهرتوسط فرشته |

طراح

Design by : Night Skin

RSS